Vakit daralır, mülk sahibi çekilir kendi kabuğuna,
Sükût, bir veli hırkası gibi düşer şehrin omuzlarına.
Bir ses yankılanır arşın en kuytu burcunda;
"Gel" der, "Kendi kıyından geç de gel..."
Süzülüp mavi göklerden yere doğru
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım
Devamını Oku
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım




Evliya nefesidir bu; rüzgarla gelmez,
Toprağın altındaki sese, göğün kapısı kapalı kalmaz...
sevgili emmi, ne diyelim... takip ettiğimiz kadar varsınız... ilminize bereket... ilm-i ledündür bu hiç şüphe yok... allah sizden razı olsun...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta