Çocukken ip tutup hiç yol kesmedim.
'Ya mum ya para’ diyemedim, utandım.
Ne zaman ip çeken iki çocuk görsem,
Umutla dolar geleceğe dair yüreğim.
Tarifsiz sevinçlerin sahilinde dolaşırım.
Gecenin diğerinden farkını hatırlatır,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta