Kanatsız bir şahinim uçurummun kenarın da...
umudunu bir yuvada saklamış hayata kör bakan yanlızlıkla
dostlarını itirdikten sonra tanışan ben...
Adım şahin ama kanadım yok uçamıyorum gök yüzünde süzülüp asalet çığlıkları atamıyorum.
söyleyin ben niye yaşıyorum ki ben göklere aidim sevincim hüznüm hayatım hep orda.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta