Tek başına kendi gözyaşlarıma sığınıyorum,
Sessiz kalıp hayata isyan etmediğim için kızıyorum.
Sokaklarda hala iyi insanlar olmalı!
Yaşama tutun, bak bir sürü beyaz sayfan var,
Çevir bu sayfayı, ayağa kalk, yılma, yıkılma…
Hayat en sert darbeyi vursa da,
Üzülme, gıcıklığına gülümse,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
