Kanatlarının altında ben Şiiri - Başak Kaya

KANATLARININ ALTINDA BEN
Aslında seni paramparça eden şeyleri
hiç olmamış gibi sustuğun yerden tanıdım ben.
Gülüşünün ardındaki çatlakları,
iyiyim derken titreyen sesini.
Ve sana orada aşık oldum.
Sen,
sevdiğini göğsünde taşıyan
koruyucu bir melek gibisin.
Rüzgar sert esmesin diye
kanatlarını ufka kadar açan,
fırtınayı kendi içine çekip
güneşi bana bırakan.
Ben,
övgüyle adını anarım.
Adın dudaklarımda dua,
bakışın kalbimde sığınak.
Senin o ileriyi düşünen kalbin,
düşmeden önce beni yakalayan
zamandan hızlı bir mucize.
Ama bil.
Ben de deli gibi seviyorum seni.
Sen beni dünyadan saklarken
ben seni dünyaya karşı saklıyorum.
Sen canını ortaya koyarken
ben ruhumu kefil yazıyorum adına.
İki melek değiliz belki,
ama iki yangınız aynı göğe yükseliyor.
Sen beni korurken,
ben seni sevmekten vazgeçmeyerek
koruyorum.
Ve eğer bir gün yorulursan,
kanatlarını indir.
Ben varım.
Çünkü seni öven de benim,
sana sığınan da,
ve en çok da,
seni aklını yitirecek kadar seven de benim.