Neden kimseye güvenmiyorum, bu hırçınlığım neden? Lüzumu yok çünkü. İyi gibi görünmemin, aldırmıyormuş gibi yapmamın, kendimi frenlememin lüzumu yok... Ellerime bakıp, "Kırılgan şeyler aslında bir hayli keskindir," diyorum... Kâğıt gibi rahatça bükülüp yere düşen bir cam gibi kesiyorum hemen...
Ve içimde uçan dalgacı bir kuş var... Ne zaman kanatlarına sarılsam, ayaklarımı yitiriyorum.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta