Neden kimseye güvenmiyorum, bu hırçınlığım neden? Lüzumu yok çünkü. İyi gibi görünmemin, aldırmıyormuş gibi yapmamın, kendimi frenlememin lüzumu yok... Ellerime bakıp, "Kırılgan şeyler aslında bir hayli keskindir," diyorum... Kâğıt gibi rahatça bükülüp yere düşen bir cam gibi kesiyorum hemen...
Ve içimde uçan dalgacı bir kuş var... Ne zaman kanatlarına sarılsam, ayaklarımı yitiriyorum.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta