kanamalara alışık üzerinde durduğun rüya
eski yıkanma günlerinin kokusuyla
giderken annen
sıcak akdeniz öğlenleri arkadaşsız
tozlu palmiyeler takılır gözlerine
esamisi okunmaz içten serin dokunuşların
yalnızlık yine şehre aldanır
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta