Kana Kana Şiiri - Kasım Kobakçı

Sıcak heves rotasından,
Çıplak tenden sızmış terler.
Islak soluk kotasından,
Yırtık tülden meltem esmiş.
*
Yastık asla soğuyamaz,
Ten oyunsuz uyuyamaz,
Gün ışığı koruyamaz,
Odadan karanlık geçmiş.
*
Kıvrak beden dalgalanır,
Tüm kıvrımlar halkalanır,
Tatlı hisle çalkalanır,
Zehir dolu meyi içmiş.
*
Ten sürtülür yavaş yavaş,
Başlar yine gizli savaş,
Islak tene sürülür taş,
Şiddet ordan neşe seçmiş.
*
Kirpikleri tül kadar az,
Sırta vurur hafif niyaz,
Mor izlere doyulamaz,
Ten dikeni hemen ekmiş.
*
İnce hatlar kıvrım kıvrım,
Kalça kopar yıkım yıkım,
Üste çıkar asi akım,
Tatlı sızı göğe göçmüş.
*
Islak zemin dolu selle,
Derin sarsıntı bam telle,
Sarılırlar ince belle,
Tutku teni yere dökmüş.
*
Kısrak gezer boşlukta ki,
Zirve yakın oldukça ki,
İnler susmaz asla hiç ki,
Ağrıları alıp bükmüş.
*
Dört yanını sarar duman,
Yoktur artık onda aman,
Çığlık çığlığa koşar an,
Bütün duygu içe sinmiş.
*
Son hamleyle doyum başlar,
Uyuşurken bütün kaslar,
Taşar sıcak ıslak yaşlar,
Yorgun beden hayal ezmiş.
*
Sarmaş dolaş dayanılmaz,
Daha fazla kıvranılmaz,
Güçsüz kalmış kalkılamaz,
Son deminde terin silmiş.
*
Kırmızıya doymuş durum,
Çok derindir şu uçurum,
Var oluyor farklı yorum,
Parlak güneş göğü biçmiş.
*
Tül perdeden ışık sızar,
Uyanmadan hemen kızar,
Çıplak sırtı gören yazar,
Tatlı onu dibe tepmiş.
*
Kabarıktır yerde yine,
Kan sıçramış pak tenine,
İner şimdi ta derine,
Sızısını öpüp sezmiş.
*
Son kez dokun kana kana,
Tatlı hisler gelir cana,
Uyku dalsın hemen yana.