Âdem
Âdem, derenin yakınlarında bir kayanın arkasına gizlenip hörgüçlü yaban
öküzleriyle ren geyiklerinin su içmeye gelmelerini beklermiş. Güneş geçici
bir an için dünyayı terk etmek üzereyken ormandaki geyikler gelirlermiş derenin kıyısına su içmeye.
Âdem, geyiklerden birine büyük bir hırsla fırlatırmış öldürücü
silahını.Vurulan geyik yere düşerken diğerleri büyük bir şaşkınlıkla kaçışırlarmış ormana.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta