Kan Terlemelerim Şiiri - Muhammed Emin D ...

Nara atar gözyaşlarımın izleri,
Dudaklarıma tuzdan önce acı gelir.
Tadı kaçmasa yalana oruçlu gözlerimin,
İzi sürülür müydü yoksa
Elmacıklarımda hüznün, kederin?

Hey, aynadaki aksim,
Işıksız pencerede kimi düşlersin?
Siyahı karalamak aydınlığı getirmeyecekse eğer,
Zehrini akıt kaleminin.
Mutluluğu ebelemekse
Bu aşk saklambacında niyetin;
Diril kamburluğundan, bak,
Zaman haykırıyor:
İlerliyor yelkovanım, akrebim.

Hayır diyebilmek bir faziletse,
Neden bu kadar bedenini kirlettin?
Heyelanlı toprakta pervasızca direnen,
Kök salmış inadına hayallerim.
Kader sana,
İçinde saadet de getiren bir zarfta
Olabilecekken;
“İçimdeki fitnem fitrem olsun” deyip
Posta kutularına bakmayı
Niye reddettin?

Yürüyen cesedimdeki sırları,
Ayazdaki sis kıskanırken benim;
Namusuna ak, pak bir şal gezdirsem,
Hak katında hangi günahını örter?
Eriyen karı hep toprak mı emer,
Güneşin hiç mi payı yok, derler.
Üfleyip harlamış beni
Aşk kokan nefesin;
Bu yüzden şakaklarımdan dökülen
Kan terlemelerim.

Hangi sözüm bastı bam teline;
Öyle ki fısıltılar
Gürültü yaptı beynimde.
Sevdiğim sevdanın yüklemi kadar
Öznesine de göğüs ger.
Kim dedi rüzgârı arkamıza aldık diye?
Yıpranmış olsa da bezi yelkenimizin,
Elbet bir gün umut türkülerimiz
Acı ağıtlarımızı sükûta davet eder.

Sabır olmuş besmelem,
Dağınıklığım;
Bağrımdaki yanık kokusunun mahmurluğu.
Eğer gidersen,
Ay ışığı bu sokaklarda hüküm giyecek.
Olsun, onun da beraati
Güneş doğana dek sürecek.
Acıya banmak gerek yaranı;
Öyle olmasa imtihan etmezdi
Yaradan, yaradılanı.
Sağımdaki meleğe
Çoban köpekliği yapan nefsim;
Senin de hükümdarlığın
Ebediyete göçene dek sürecek.