Düşünce dışlanınca, başlıyor kan davası,
Ölmeden bir kaç kişi, bitmez kibrin havası,
Ölenler mezarlara kalanlar hapislere,
Hadi pişmanlık duyun, neye yarar sonrası.
Büyükler küçük olur, körüklerler ateşi,
Ölen ya bacısıdır, ya da erkek kardeşi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta