Toprak, damarlarındaki o koyu kırmızıyı yeniden hatırladı,
Taşın, toprağın altından başını uzatan o yasak nebat.
Adı gurbet, kokusu ihanet olan bir mevsim bu,
Göğsün en sol yanına dikilmiş, söküp atamadığın o acı.
Açıyor kan çiçekleri, sensizliğin o kurak ikliminde.
Ne sulayan var bu kökleri ne de bir damla şefkat merhamet,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta