Son dakikalarını geçirdiğin o teknede,
Benim nefretimdi, biliyordun,
Sakin denizi kudurtan,
Biliyordun hiç yoktan,
Köpüren dalgalar, içimdeki acılardı.
Biliyorum orada, elimde bıçaklarla,
Seni sonsuzluğa gömdüm,
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Kendi kendimi bu parmaklıklar arasına ben ittim.
Biliyorum artık bu kaderi ben çizdim.
Ne seni bana anlatanların.
Ne de beni aldatan senin,
Ne senin, ne onların suçu var,,
Ne kadar zalimsiniz diyemem size,
Ey! bana benzeyen insanlar! ! !
Ben ve benim gibiler bu yurdun,
Kan çiçekleriyiz,
Biz hepimiz bize benzeyenleriz.! ! ! ! ! !
Güzel bir şiir. Kutlarım, saygılar.
Mehmet Nacar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta