Son dakikalarını geçirdiğin o teknede,
Benim nefretimdi, biliyordun,
Sakin denizi kudurtan,
Biliyordun hiç yoktan,
Köpüren dalgalar, içimdeki acılardı.
Biliyorum orada, elimde bıçaklarla,
Seni sonsuzluğa gömdüm,
Bir nisan akşamı,serin bir günün,
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,
Devamını Oku
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,




Kendi kendimi bu parmaklıklar arasına ben ittim.
Biliyorum artık bu kaderi ben çizdim.
Ne seni bana anlatanların.
Ne de beni aldatan senin,
Ne senin, ne onların suçu var,,
Ne kadar zalimsiniz diyemem size,
Ey! bana benzeyen insanlar! ! !
Ben ve benim gibiler bu yurdun,
Kan çiçekleriyiz,
Biz hepimiz bize benzeyenleriz.! ! ! ! ! !
Güzel bir şiir. Kutlarım, saygılar.
Mehmet Nacar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta