Kan bağı Ne ki Şiiri - Aygül Zade

Sen diyorsun ya…
Kan bağı ne ki? diye…
Haklısın.
Aynı kandan olmak değil mesele,
Aynı yarayı hissedebilmek asıl bağ.
Ben dost biriktirdim…
Adı soyadı farklı ama yüreği benimle atan insanlar.
Ben düşman aradım…
En yakınıma baktım uzağa değil.
Ben elden darbe yemedim hiç,
Yabancı sırtımdan vurmadı beni.
Ama kardeşim dediklerim…

Adımı dua gibi değil, beddua gibi andılar.
Aynı sofraya oturduk,
Aynı ekmeği böldük,
Ben lokmamı paylaştım…
Onlar içimdeki umudu çaldı.
Abi dedim… sırtım olsun istedim,
Kardeş dedim… canımın yarısı sandım.
Meğer yükmüş hepsi,
Omzuma değil, kalbime binmişler.
Sizin gibi abi kardeş olmaz… OLSUN!
Ben eksik kalayım,
Yalnız kalayım…
Ama böyle kirli bağlara boyun eğmeyeyim.
Ben dostu kanla değil,
Canla seçerim.

Yanımda duranla değil,
Zor günde kaçmayanla yürürüm.
Siz kan bağıyla övünün.
Ben sadakatle yaşarım.
Çünkü aynı soyadı taşımak değil mesele,
Aynı duruşta kalabilmek adamlık....
Ben yıkıldım sandınız…
Ama bilmediniz, ki

Benim ne kadar güçlü oldugumu..
Siz birbirinizi tüketirken,
Ben kendimi yeniden yazdım.
Artık ne abi lazım bana, ne kardeş…
Bir selamı içten veren yeter.
Çünkü öğrendim bu hayatta

En büyük düşman bazen en yakındır…
En gerçek dost ise hiç ummadığın yerden çıkar.
BENİM düşmanlarımı da Anam doğurmuş anam.
Bir selamınıza dünyaları verirdim,

Bir omuzunuza ömrümü yaslardım…
Ama siz ne yaptınız?
Sırtımdaki hançeri daha derine bastınız.

Meğer en büyük savaş,
Aynı sofrada başlıyormuş insanın…
Siz rahat olun…
Ben sizden vazgeçeli çok oldu zaten.
Sadece kalbim geç anladı, kalbim...
AYGÜL ZADE ✍️