Kan Ağrısı Şiiri - Yorumlar

Dünya,gözümün kaldığı ve asla sahip olamayacağım o renge iştahlandırıyor kalbimi Tanrım!
Dünya küçük dediğim yerlerden tek başıma geçmeyi öğreniyorum şu sıralar.
Sırf kabul görsün diye göstere göstere fırlatıyorum yorgun adımlarımı dik yokuşların yüzüne.

Uzaklaşıyorum…
Eksik şeylere daha da eksilerek.
Lüzumsuz bir uzaklıkta kalıyor ve “benim”dediğim şeylere dokunamıyorum.