Korkum beyaz karlar üstüne
Ağız dolusu kan gibi saçılıyor
Nereye baksam deniz
Nereye baksam ağ
Yaprak yerine dallarda
Ölümüm sallanıyor
Kapılar kilidi vurmuş
Yüzümün bozuk yansısına
Düşlerim işgal edilmiş
Tutunmaya çalışıyorum
Bütün bu beyazlıkta kimseye
Hiçbir şeye inanmıyorum
Ömür sancağım pörsümüş yalnızlıktan
Kendime rastladığım her sokakta
Duman ve kül var
Ötelendiğim köprülerde küfür isyan
Çoktan ölüp gitmem gerektiğini
Haykırıyorlar arkamdan
Nicedir hatıraların suyunu sıkıyorum
Hatırlıyorum bir gökyüzü çiziktirmiştim avucuma
Tasadan başımı kaldırdığım bir zaman
Acıdan uzak ve ona dönüp duran
Kendime bulup buluşturduğum yaşam
Ben artık yalnız bir adam olmak istemiyorum
Bağırdım yanarak soğuktan
Şehrin isli yüzüne
Ve bir damla kan düştü
Yeni yağmış kar üstüne
Kayıt Tarihi : 6.06.2026 09:44:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
