Yokuş aşağı giden
Yükü ağır
Bir kamyon gibiyiz
Senle ben.
Patlak frenle
Dur durabilirsen.
18/12/2006
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




demekki aşk, frenleri patlamış ibir kamyona bindirilmiş
bir çaresizlikmiş.
ne güzel bir şiir olmuş...
koca bir yaşamın finali gibi...
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta