Kamil İnsan Şiiri - Kasım Kobakçı

Gizli diyardan çık, şu görünür yana gel,
Ham ervah olanlar, pişip olur mükemmel.
*
Dış yüzü nizamdır, şekil şartı gözetir,
İçindeki cevher, mana sırrın özettir.
*
Toprağa tapanlar, kalıplarda barınır,
Öteyi özleyen, varlığından arınır.
*
Gelişler gidişler, yolun iki ucudur,
Bunları cem eden erenler, baş tacıdır.
*
Kabuğun kuralı, keskin bir düzen ister,
Asası olan zat, doğru çizgiyi göster.
*
Özdeki derinlik, şefkat ile dolmaktır,
Nefesi pak olan ölüye, can bulmaktır.
*
Teraziyi tutan yiğit, erden sayılır,
Aşkın zirvesine, o gül ile varılır.
*
Ne sadece şekil, ne de sır tek başına,
Birlik mayasını, katmalı her aşına.
*
Kainat kitabı, okunmayı bekliyor,
Gönül gözü açık, heybesini ekliyor.
*
Adaletle rahmet, buluşursa tam olur,
Kamil insan olan, huzuru orda bulur.