Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Şiirinizi
beğeni ile okudum
Nesir, nasıl şiire dönüşür?
Ne görev ne zorlamaydı,
Seve seve gülüşlerim,
Huyum kurumasın! ben, hep böyleyim,
Belki bir gün,
Tebessümlerime karşılık bulur,
Kirpiklerim,
Bile! bile!
Dilimin ucundaki yutkunuşlarım
Kendimi, mutluluğu, unutuşlarım
Dost diye,
Yük edip sırtımda taşıyışlarım
Ben yorgunum!
Diyemeden;
Gün çoktan!! geceye kavuşmuş,
Keşkelerle ömür geçmiş
Bir şansım daha olsun
Tüm mutluluklarımla göç ederdim,
Kendime, kendimle...
Yazınızın anlatmak istediği problemi bir çok insan yaşamakta, evet insan önce kendini mutlu etmeli, ömür çok kısa, güzel bir yazı olmuş emeğinize sağlık.
Teşekkürler Efendim
İnsan insana en ağır gelen şeydir gel demek kolay da git diyebilmek bütün mesele orada
eskidenmiş o iyilik yap denize at
Şimdiler de sadece istismar etmek moda yardımları
Kutlarım güzel şiirdi mesaj içerikli
Teşekkürler efendim
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta