Abidin yapmamıştı mutluluğun resmini...
ama ben onu kocaman bir adamın,
kapkara, sıcacık
çocuk gözlerinde yakaladım
masum, mahzun bakışlarında...
Kirpiklerinden öptüm usulca, korkup kaçtı..
benden mi? Hayır kendinden.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta