Bir zamanlar bir adam varmış.
Kadının birine fena tutulmuş!
Ama sevdiği kadın onu istememiş!
Ve onun kalbini fena kırmış.
Ama öyle bir kırmış ki.
Bir daha, tamiri mümkün olmamış.
Ve adam, kendine yeni bir kalp almış.
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta