Unutulmuş olmaya katlanamaz insan.
Bir söz söylemeye bile mecalin kalmaz bu yüzden.
Yaşamaktan usanır; bir bunaltı kaplar içini,
Soluğun daralır durup dururken.
Günlerce kaskatı kesilir yüreğin.
Bir türlü sesini duyuramazsın kör kuyuya.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta