Kalp Kapısı Şiiri - Cengiz Seyrek

Geldin, yüreğinde özlemin en derini,
Umutla açtın her kapıyı,
Ama kelimeler susmuştu,
Gözler bile birbirine bakmaktan çekinmişti.

İstedin ki zaman dursun,
Sofralar dolsun, kahkahalar taşsın,
Oysa gönüllerde ince bir sis vardı,
Ve sen o sisin içinde üşüdün.

Giderken gözlerinden süzülen damlalar,
İçinde hâlâ ne çok sevgi taşıdığını söyledi bana.
Çünkü gerçek sevgi, kırgınlıkta bile var olur,
Ve zaman, kırık dallara yeniden tomurcuk verir.

Bırak kalbinin kapısı açık kalsın,
Bir gün o yollar yine birleşecek,
Ve o gün, hasret yerini gülüşlere bırakacak.