4 Ekim 2007 - İzmir/Konak
İnsana ne kadar acı veriyor;
Cevabını bildiği bir soruya çözüm aramak,
Olmayacak bir şey için hayaller kurmak,
Sevmediğini bildiği birine aşık olmak.
İnsana ne kadar hasar veriyor;
Umutsuzlukların içinde yeni umutlara kapılmak,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta