Kalmazmış Şiiri - Coşkun Arslan

Gönülden çıkan söz gönüle girer
Kulakta zihinde dilde kalmazmış
Hayatta var iken kıymet bilmeli
Can tende varlık elde kalmazmış

Sahtesi karası yüze yakışmaz
Maskeler eğreti öze yakışmaz
Gidene kal demek bize yakışmaz
Çürük meyve sağlam dalda kalmazmış

Alçağın alçağı bir kul zalimse
Dil, din, ırk farketmez olan zulümse
Zulüm ile abad olmamış kimse
Kulların ahıda kulda kalmazmış

Ameller emeller niyete bağlı
Netice ilahi kudreti bağlı
Kazanmak birazda gayrete bağlı
Azimle yürüyen yolda kalmazmış

Halk etmedi mi O bizleri yoktan
Ağlamakta Hakk'tan gülmekte Hakk'tan
Geçmekteyiz dünya denen konaktan
İnsandır hep aynı hâlde kalmazmış

Kâmil olan hakir görmez kimseyi
Arif olan alır bundan hisseyi
Böcekler tüketir koca cüsseyi
Karınca kalmaz da filde kalmazmış