Gözlerinde pul pul, artlarındaki hüznü kederi gizlemeye, memur damlalar...
Çocuk bakıyor, refleks halinde mütemâdiyen, silsile silsile sessiz hıçkırıklar...
Bir şey söylemiyor, söylemek istemiyor, belki de dil yorgun söz kırgın...
Yüreğinde çağlayan haykırışları, sarmaladığı tozlu bebeğe mi söyletme kastı.
Ve sanki çocuk yeryüzüne kapsayıcı yakıcı bir iç çekiş gönderiyor, zîrâ onun için ne kadar dumanlı son bayramlar.
Ve çocuk anlam arayışına bir delil görecekmiş gibi, kısıyor ıslak gözlerini ve sonra etrafında bayramlık bomba ve silahları görüp vaz geçiyor beyhûde gayretinden.
Boşluğa bakıyor, insanlıktan arta kalan boşluğa, masumca bir bakış bu, çocukluğun galebe çaldığı bir bakış ve bir fısıltı bitkin dudaklarından:
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta