Sis çökmüş gurbetini yaşadığım akşamlara.
Kol kanatsız bıraktı benim doğmaz oldu günlerim.
İçimde bir yangın var, şahlanan dünden kalma.
Şu gökteki ay var ya tutuşsa gün aydınlansa.
El yordamıyla geziniyorum bu karanlıklarda.
Uzak bir diyardı, hasret kaldığım evim.
Geceyi kovmak istesem de ben ona mahkûm.
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta