Kalmadı Akçay Şiiri - Ali Pekşen

Seni nasıl anlatayım bilmiyom
Övmeye bir yerin kalmadı Akçay
Gelip bir göreyim desem gülmüyom
Mahallesin, köyün kalmadı Akçay

Girişte imrenip bakılan yerdi
Nice büyük büyük insanlar gördü
Seni koruyacak ağalar vardı
Hepsi öldü, Bey'in kalmadı Akçay

Atalar beylerim kalman kusura
Çok yer sattık muhtaç kaldık hasıra
Sahip bile olamadık kösüre
Çınar, meşe, kayın kalmadı Akçay

Bitmez mi sandınız cepte paralar
Parası bitenler bağlar karalar
Yazın yüzdüğümüz akmaz dereler
Coşkun akan çayın kalmadı Akçay

Sonraki nesiller siz sahip çıkın
Bir karış toprağı vermeyin sakın
Pınarları bir bir kurumuş bakın
İçilecek suyun kalmadı Akçay

Ağacın toprağın bitiyor taşın
Zirvene yağmıyor karların kışın
Mertliğin hasıydın mağrur duruşun
Öze bağlı soyun kalmadı Akçay

Susuz kalmış kurak geçer yazların
Düğünler kurulmaz olmuş düzlerin
Erkeğe benziyor gayrı kızların
Hatrı olan dayın kalmadı Akçay

Dünyalara bedel bende ederin
Umarım düzelir bir gün kaderin
Siyasette harcanmasın giderin
Seçimlerde payın kalmadı Akçay

Adınla özleşen portakal adı
Tarihten silinmiş kalmamış tadı
Pekşen'imin olmaz böyle muradı
Zirvedeki sayın kalmadı Akçay.

Ali Pekşen
15/06/2026