Ayrılık uzadıkça, yükseliyor duvarlar,
Aralığın son günü, serpiştiriyor karlar,
Her hasret sabahında, körpe bir ışık parlar
Bu günde oldu akşam, yine bitmedi hüzün.
Ne baharın tadı var, ne kışın ne de güzün.
Sensizlik vurdu beni, ceza vız gelir bana,
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Ayrılık acısı vurur insanı.Bunu bu şiirde birebir görmekteyiz.10 kadarına anca bakabildim.Eğer şiire devam etmeyi düşünüyorsanız hala aynu tarz ve aynı biçimde çalışmalarınızı sürdürmenizi diler,saygılar sunarım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta