İnsan olan yapmaz
Senin bana yaptığın
O kalleşliği.
Her zaman sana kapımı açtım.
İşsiz kaldın aşsız kaldın.
Günlerce yalvardın bir iş diye.
Kapıları çaldım sana aş diye.
Acı soğan kuru ekmek,
Ayırmadan paylaştım.
Dostum bildim seni
Adam sanıp sırlarımı paylaştım.
Yapılan iyilik gizli olmalı.
Paylaşılan sırlar orda kalmalı.
İnsana yakışmaz çirkin hallerin.
Aramıza giren virüs gibisin.
Doğayı yok eden afet gibisin.
Yolda seni gören bir adam sanır.
Karakaçan gibi anır ha anır.
Nankör kedi olsa bu kadar yapmaz.
Yakışmaz insana senin yaptığın.
Dostluklar kayboldu hepsi yalanmış.
Seni geç olmadan anladım, yazık
Bana şimdi sen artık bir elsin.
Karşımdan gelsen de tanımam seni.
Defolup gidersen bir gün dünyadan.
Pislik temizlendi deyip, güler geçerim.
İskenderun; 04 Kasım 2009
Tayfur IşıkoğluKayıt Tarihi : 4.11.2009 11:47:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Aileye giren bir virüs gibi tüm değerleri yok etti. O herkesin iyi tanıdığı yaratık. Zira bir insan olarak kendimi aynı kategoriye koymak istemem bundan böyle.

TÜM YORUMLAR (1)