Sevmiyorsan kalbin taş olmuş, taş
Aşık isen dinle beni ,kur bağdaş
Uzan yatağında düşün biraz
Acaba neyi kaybettim,ne bu telaş
Anladım ki bunca zaman boşa imiş
Onca sevgi,onca kasvet,onca empati...
Neyse ki artık mutlusun ,bu bana yeter
Sevgi denilen şey buymuş meğer.
MFÇ
2024-2025
Muhammed Fuat ÇağineKayıt Tarihi : 21.08.2026 16:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiirin hikâyesi kısaca karşılıksız veya bitmiş bir aşkın ardından gelen fark ediş ve kabulleniş üzerine. Şiirde anlatıcı, sevdiği kişinin artık onu sevmediğini fark ediyor. İlk bölümde karşı tarafa biraz sitem ederek, “Bir dur, düşün; acaba neyi kaybettin?” diye sorgulatıyor. İkinci bölümde ise kendi yaşadıklarını değerlendirip verdiği sevginin, gösterdiği empatinin ve çektiği sıkıntıların boşa gittiğini düşünüyor. Ama sonunda kırgınlığına rağmen sevdiği kişinin mutlu olmasını kabulleniyor: “Sen mutluysan, bu bana yeter.” Böylece şiir, aşkın bazen sahip olmak değil, sevdiğinin mutluluğunu kabul edebilmek olduğunu anlatıyor. Kısaca: Sitem → sorgulama → hayal kırıklığı → kabulleniş → sevginin gerçek anlamını fark etme.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!