Kalkıp gelesim var sana, bütün korkularımı ekin ekip, bir damla su vermeden.
Sesime sesin değsin istiyorum, bir şehir dolusu yağmurlar yükleyerek.
Nisan ayında tek gömlekle sırılsıklam olup gelesim var sana.
Boğazımda düğümlenen seni, kalbime diktim şu zamandan, öteye kadar.
Sesim ölsün ki sendem başkasına konuşsam.
Kurutmak istiyorum avuç avuç mesafeleri,
İplerini kesip atasım var.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta