Göz kapaklarım aralandı
Puslu bir sabaha uyandım
Demir karası yüreğinin, kim bilir neresine aldandım
Ben yalan bir aşkın
Tozlu raflarında kaldım ... !
Gemi, limanı çoktan terk etmiş ;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta