Göz kapaklarım aralandı
Puslu bir sabaha uyandım
Demir karası yüreğinin, kim bilir neresine aldandım
Ben yalan bir aşkın
Tozlu raflarında kaldım ... !
Gemi, limanı çoktan terk etmiş ;
Sahipsiz kalmışım da , ağlayanım mı varmış
Uğruna hırs beslediğim şu yalan dünyada
Düşlerim, kim bilir hangi durakta kalmış ... !
Özrüm kusurlarımı kapatmaya yetmiyor
Kalbimin perde arkası, bir hicrana yanıyor
Birçok yaram var sana dair ,acaba şimdi hangisi kanıyor ?
Ben bu şehirden gitsem bile anılar kalıyor ... !
Gözlerim gözler oldu gözlerini
Sözlerim anlatamaz oldu özlemimi
Bıraktım senle dolu olan heybemi
Bende sanki senden bir şeyler kalmış ...!
Gündüz yerini geceye bırakmış
Yalnızlık geceden sıkılmışta sanki yanıma uğramış
Misafir gelicem derken, biraz vakti kaçırmış
Bildim bileli yalnızlık bile bende kalıyor ... !
Kulağım aşina olduğu bir sese hasret ,
Kalan benim, giden ise sen, nedir bu kasvet ?
Ben bile ediyorum kendime hayret
Bildim bileli duraklar bana, yollar sana kaliyor ... !
Şimdi bu son mısra bile seni zikrediyor
Yazılan her harf bir acıyı temsil ediyor
Şimdi sen düşün geride ne acılar bıraktın
Bir kibrit tanesi ile sanki bir ormanı yaktın
Düşünmeden nice kararlar kıldın
Bildim bileli kahkahalar sende gözyaşları bende kalıyor ... !
Kayıt Tarihi : 28.2.2026 02:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!