Ne zaman mutluluğu yakalamak istesem, bir rüzgâr eser tuttuğum dalları kırar.
Ne zaman dalında bir gül görsem, uzansam koklamaya kokusunu alır gider.
Ne zaman sevdiğimi söylesem, yüreğime çığ düşer ellerim buz keser.
Kollarım düşer yanıma, kalırım mecalsiz ve sessiz.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta