Şuh kalemine hangi mevsim vurdu da kalem yazmadı?
Boynu ağırdı kelimelerin köprüden bakakaldı
Neydi içindeki bu hırçın öfke mürekkep akmadı
Çıktın bozkır dağa kucağında cılız otlar kaldı
Çiçek zannettin kaktüsleri sayfalar yırtıldı
Bak bakışındaki nakışlar söküldü hiçbir izin kalmadı
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta