Şuh kalemine hangi mevsim vurdu da kalem yazmadı?
Boynu ağırdı kelimelerin köprüden bakakaldı
Neydi içindeki bu hırçın öfke mürekkep akmadı
Çıktın bozkır dağa kucağında cılız otlar kaldı
Çiçek zannettin kaktüsleri sayfalar yırtıldı
Bak bakışındaki nakışlar söküldü hiçbir izin kalmadı
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta