Kalemin Marifeti Şiiri - Zeki Kaymakcı

Yaşamanın ağrısı büyük olurmuş meğer
Gençlik çağında insan bilmiyor anlamıyor
En büyük gerçekleri anlatırlarsa eğer
Kapatıp kulağını hiçbir şey dinlemiyor
_Bende cahilce derdim ‘hayat her şeye değer’
_Yaşamanın ağrısı büyük olurmuş meğer

Seni doğuran annen bir gün gelip ölüyor
Sudan çıkmış balığa dönüyorsun o anda
Kabrine koyduğunda çevren zindan oluyor
Bütün hatıraları arıyorsun zamanda
_Bakıyorsun etrafa herkes yine soluyor
_Seni doğuran annen bir gün gelip ölüyor

Beden toprak olurda ruh sonsuza uzanır
Ölümü anlatan var ölüp de görmüş gibi
Der ki melekler sorar günahkârlar utanır
Öyle bir anlatır ki kendisi sormuş gibi
_İsrafil Sur’u üfler inananlar uyanır
_Beden toprak olurda ruh sonsuza uzanır

Gülmek büyük hazine ne diye saklıyorsun
Elbet günün birinde sende ağlayacaksın
Birkaç küçük derdine ne dertler ekliyorsun
Sönmek üzere yürek zorla dağlayacaksın
_Yüzünü astığında sen kimi haklıyorsun
_Gülmek büyük hazine ne diye saklıyorsun

Ben bir şey demesem de kalem kendisi yazar
Acı tatlı ne varsa anlatıyor durmadan
Tehlikeli silahtır istese mezar kazar
Ne kelleler koparır sual bile sormadan
_Nice oyunlar kurar nicelerini bozar
_Ben bir şey demesem de kalem kendisi yazar

Benim gibi cahile, şairlik yakışır mı
Söylediğim sözlerin hiçbirinde mana yok
Aklı olan birisi düzenle takışır mı
Bu kafayla hep çektim daha çekeceğim çok
_İnsan deli olmasa kalemle bakışır mı
_Benim gibi cahile, şairlik yakışır mı…

------------------------150120190250