Kalemin Dili Olsaydı
Gökyüzü mavi bir kalem, yazar yıldızların diliyle,
Geceye neşe katan ay, ışığını serper sessiz.
Bir rüya gibi, kalem düşer kağıda eğilerek,
Rüzgarın fısıltısı, yankılanır gümüş teliyle.
Bir zamanlar sessizdi, kalbin derin notaları,
Artık her söz kök salar, çiçek açar satırlarda.
Kalem, ruhun aynası, dökülür sayfalara,
Kayıp yüreğin yankısı, bulur nihayet yankıları.
Şafak kırmızısı, umutlar doğurur sabaha,
Kalemin sesi, gerçeği hayalle kucaklar.
Dil olsaydı, fısıldardı sevda masallarını,
Hayatın şarkısı, yankılanır huzurla sabaha.
Kalem, kanat açar, rüzgarla dans edercesine,
Kağıt, bir deniz misali, dalgalarla dolu.
Zamanın ötesinde, varlık bulur her hecede,
Sessizliğin dili, yankılanır kalem sesinde.....
Kayıt Tarihi : 15.2.2026 21:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!