Benzer mi hiç? Kalem kırmak gönül kırmaya!
N. Fazıl kırdı... Mürşidini tanıyınca.
Okuduğum sure-i celile Şuara:
Şairlerin bir çoğunu zemmediyordu.
O an irkildim, kalbimde kündenin üstünde,
Bir künde üstte, gelgitleri taşıyordu.
Hemen Allah ın emrine verdim kalemi,
Kırdım, artık nefsimden uzak yaşıyordu.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta