Benzer mi hiç? Kalem kırmak gönül kırmaya!
N. Fazıl kırdı... Mürşidini tanıyınca.
Okuduğum sure-i celile Şuara:
Şairlerin bir çoğunu zemmediyordu.
O an irkildim, kalbimde kündenin üstünde,
Bir künde üstte, gelgitleri taşıyordu.
Hemen Allah ın emrine verdim kalemi,
Kırdım, artık nefsimden uzak yaşıyordu.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta