Kalbin Şiiri Şiiri - Sevgi Gül İlkan

Keşke, aklımı değil, kalbimi haklı çıkarsaydın

Kalbimle bir olup
Hayır, O öyle biri değil demiştik
Aklımı, dış kapının dış mandalı ilan etmiştik

Aklımın karşısında, başımı öne eğdirdin
Kalbimin, gözyaşını yere serdirdin
Seni, duasına aldığını defalarca dile getiren
Ebedin için en güzel duayı eden kalbi
Yara yolda bırakmanın vebalini nasıl göze aldın

Seni, gözümde büyüten kalbim için en güzeldin
Ne diye, iki gözünü iki çeşme ettin
Sadece, büyük bir aşkla sevmişti
Sana kötülük etmemişti, hep iyiliğini istemişti
Aklıma, kulağını tıkayıp, verdiğin söze inanıp
Sana, sonuna kadar güvenmeyi seçmişti

Keşke, kalbimi değil, aklımı yanıltsaydın
Başına taktığımız, aşkın tacını çıkarttırmasaydın
Kalbimin beyaz atlısıydın, öyle sandırdın
Meğerse, yerinde sayanmışsın
Gerçek aşka yola çıkamayanmışsın
Hep bir yalanla oyalananmışsın

Kalbim, seni benden söküp çıkarırken
Ağır yaralı halim, yorgun bedenim
Aşkın dünyaları sarsan depremlerini yaşadı
Ahirette, yıkıntılarımın, üstüne yıkılacağını
Hiç mi hesaba katmadın, omuzlarındayım

Kalbim bana, aklımı kapının önüne koydurup
Seni içime aldıracak kadar
Çok sevmişti, ben bilmişti
Aşka yabancı biriymişsin, en iyi bunu bilenmişsin
Aşk, ruhun memleketi, bunu öğrenememişsin
Sen sana gurbetsin, sen sana gurbetsin

Ben, senin ruhunu aşkla tanıştıranım
Sevgisizlik sahrasından çıkaranım
Aşk gönlümün yağmur ormanlarına taşıyanım
Haklısın, ben seni sevgi seline boğdum
Hakiki sevmeye, sevilmeye cılızdın, sağ çıkamadın

Aklımın, ''Keşke, O'nu hiç tanımasaydım'' lafını
Kalbime defalarca saplattırdın
Kalbimle, yanıltmana kanadık, aklına akmaktayız...