Kalbin Şiiri Şiiri - Sevgi Gül İlkan

Keşke, aklımı değil, kalbimi haklı çıkarsaydın

Kalbimle bir olup
Hayır, o öyle biri değil demiştik
Aklımı, dış kapının dış mandalı ilan etmiştik

Aklımın karşısında, başımı öne eğdirdin
Kalbimin, gözyaşını yere serdirdin
Seni, duasına aldığını defalarca dile getiren
Ebedin için en güzel duayı eden kalbi
Yara yolda bırakmanın vebalini yüklendin

Seni, gözümde büyüten kalbim için en güzeldin
Ne diye, iki gözünü iki çeşme ettin
Sadece, büyük bir aşkla sevmişti
Sana kötülük etmemişti, hep iyiliğini istemişti
Aklıma, kulağını tıkayıp, verdiğin söze inanıp
Sana, sonuna kadar güvenmeyi seçmişti

Keşke, kalbimi değil, aklımı yanıltsaydın
Başına taktığımız, aşkın tacını çıkarttırmasaydın
Kalbimin beyaz atlısıydın, öyle sandırdın
Meğerse, yerinde sayanmışsın
Gerçek aşka yola çıkamayanmışsın
Hep bir yalanla oyalanıp duranmışsın

Kalbim, seni benden söküp çıkarırken
Ağır yaralı halim, yorgun bedenim
Aşkın dünyaları sarsan depremlerini yaşadı
Ahirette, yıkıntılarımın altında kalacağını
Hiç mi hesaba katmadın, omuzlarındayım

Bana, aklımı kapının önüne koyduracak
Seni içime aldıracak kadar
Kalbim çok sevmişti seni, ben bilmişti
Aşka yabancı biriymişsin, en iyi bunu bilenmişsin
Aşk, ruhun memleketi, bunu öğrenememişsin
Sen sana gurbetsin, sen sana hasretsin

Ben, senin ruhunu aşkla tanıştıranım
Sevgisizlik sahrasından çıkaranım
Aşk gönlümün yağmur ormanlarına taşıyanım
Haklısın, ben seni sevgi seline boğdum
Hakiki sevmeye, sevilmeye cılızdın, sağ çıkamadın

Aklımın, ''Keşke, onu hiç tanımasaydım'' lafını
Kalbime defalarca saplattırdın
Kalbimle, yanıltmana kanadık, aklına akmaktayız...