Kalbimin Galaksisi Şiiri - Can Elıf

En güzel yanım sûretim de yansıyan güneşti,
Sen doğdukça içimdeki gece göç ederdi.

Ufkuma yerleşen sabahın ilk ışığıydın,
Karanlığın alnına sürülen altın bir mühür gibi.

Bir ilk yaz güneşi gibi çiçek açtırdığın
Bütün mevsimsel tutulmalar,
Belki de kalbimin sakladığı
İlk bahar İlk aşktı…

Sevgili,
Bakışlarının değdiği yörüngem
Kendi ekinoksunu bulur mu?
Yoksa sen gelince
Zaman bile eksen mi değiştirir?

Vazgeçemediğim bu hayatta.
Bir tek sen ...
Gamzeme düşen en güzel gölgesin;
Gülüşümde saklı bir hilal,
Yüzümde doğan ikinci bir gök cismi…

Bilirsin nasıl sevdiğimi —
Ben sevmeyi bir kıta keşfi sanırım,
Kalbimin pusulasısın .

Hayatıma oksijen oluyorsun derim ya,
Aslında sen
Damarlarımda dolaşan kırmızı bir nehir,
Göğsümde çarpan görünmez bir galaksi,
Nefesime yazılmış kaderin imzasısın.

Çünkü ben seni
Sadece kalbimle değil,
Evrenimle seviyorum...