Kalbimin en Derin Yerisin Şiiri - Mustaf ...

seni sevmek
içimde hiç dinmeyen bir sızı gibi,
tatlı bir özlem gibi büyüyor her gün.
adını düşündüğüm her an
kalbim sessizce sana doğru akıyor,
sanki bütün yollar
başından beri sana çıkıyormuş gibi.

bilmiyorsun belki.
seni sevdiğim kadar
hiçbir şeyi sevmedim bu dünyada.
ne bir sabahı bu kadar bekledim,
ne bir sesi bu kadar özledim.
senin varlığın bile
bana yaşamak için sebep oldu.

bazen gece olunca
sessizce adını söylüyorum içimden.
kimse duymuyor,
ama kalbim biliyor.
bir tek o biliyor
sana ne kadar ait olduğunu.

sana bakarken
içimde bir şeyler eriyor sanki,
yıllardır taşıdığım bütün yalnızlık
bir gülüşünde kayboluyor.
sanki sen gelmeden önce
eksik yaşamışım hayatı.

anladım ki
bazı insanlar kader olurmuş,
bazılarıysa dua.
sen ikisi birden oldun bana.
hem yazgım oldun
hem kabul olmuş duam.

eğer bir gün bana sorsalar
hayatta en çok neyi istedin? diye,
hiç düşünmeden derim ki.
sadece onu.
sadece onunla bir ömür yürümeyi.

çünkü senin yanında
kalbim yorulmuyor.
senin yanında
dünya korkutmuyor beni.
elini tuttuğumda
her şey tamamlanıyor sanki.

ben seni
bir insanı sever gibi değil,
bir hayatı sever gibi sevdim.
sensiz geçen günleri
yaşanmış saymadım.

ve bil ki sevgilim,
bir gün herkes giderse bile
ben kalırım yanında.
zaman değişse, yıllar geçse,
saçlarıma aklar düşse bile
bu kalp yine seni sevecek.

çünkü sen
sadece sevdiğim değil,
içimde yaşattığımsın.

sen benim huzurum,
sessizliğimdeki ses,
yorgun kalbimin sığınağısın.

ve bazen düşünüyorum da.
allah beni çok sevmiş olmalı,
seni bana yazarken.

çünkü ben
bu dünyada en çok
seni sevdim.

ve biliyorum,
bu kalp durana kadar
sen diye atacak...