Kalbime yazdim Şiiri - Agâh Tövbekâr

Seni yazdım kalbime,
Öyle bir yazdım ki…
Ne mürekkep biter,
Ne zaman silebilir.
Bir gece gibi çöktün içime,
Sessiz…
Ama en derin yerime.
Adını anmadan geçemem artık,
Çünkü susunca bile
Kalbim seni söylüyor.
Gidişin bile kalmadı bende,
Ama yokluğun…
Bir ömür duracak gibi.
İnsan bazen birini kaybetmez,
İnsan bazen
Kendini kaybeder sevince.
Ben seni severken
Dünyayı unuttum.
Herkes geçti,
Zaman aktı,
Mevsimler değişti…
Ama içimde hep aynı yer
Aynı acıyla kaldı.
Seni yazdım kalbime,
Bir dua gibi değil…
Bir yara gibi.
Her gece içimde
Adını kanatan bir sessizlik var.
Gözlerimi kapatınca bile
Görüşün gitmiyor.
Sen bilmezsin belki…
İnsan en çok
Sevdiğine yenilir.
Ben sana yenildim.
Bir gülüşün vardı,
İçimi bahar eden…
Şimdi aynı bahar
İçimde kış gibi esiyor.
Seni yazdım kalbime,
Çünkü başka yere sığmadın.
Bir ömre sığmadın,
Bir cümleye sığmadın,
Bir vedaya hiç sığmadın…
Ve şimdi…
Ne kadar uzak olsan da
Kalbim seni
Hâlâ en yakınında taşıyor.
Silinmiyorsun…
Çünkü bazı insanlar
Kalpten çıkmaz,
Kalpte kalır.
Ben seni
Kalbime yazdım.
Tarih 01/02/2023
agâh tövbekâr
Kayıt 07/02/2026 18:45;00