Heryerden sarmıştı aşk okların:
kaçamadım ve en derinime saplandılar
buğday tarlaları görünümünde,
Damarlarından sen akar oldun.
Biliyordum ben sen olmuşken sen ben olamazdın.
Hani a b sıfır meselesi değildi basitçe yazılsın bir denklemle.
Her bünye kabul etsede aşkımı sen etmezdin.
bitirmek istedim seni,
tüketmek damarlarımda yürüyen senliğimi.
Kanımla canımla savaştım.
Aklımıdan karaladım,
ben alları vurdukça üzerine beynimdeki sinirlerin,
sen daha çok belirdin fikirlerimde.
Anladım ki damarımda akan,
beynimi boğan,
kalbimde coşan; herbir damla kan sen doğuruyordu.
Anladım ki kalbimde sadece sen vardın.
11/11/07 (06:00)
Eskişehir
Kayıt Tarihi : 19.1.2008 01:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!