Kalbimdeki Fırtına Şiiri - Kasım Kobakçı

Neşemi ezip söktüler, zalim kişiler,
Nursuz zindanlara, ittiler varlığımı.
Sert fırtınaların, ortasında yalnızım,
Öfkeyle süzerim, kötüyü ta derinden.
Sessiz duruşumu bozmamı, suç saydılar,
Ara sıra, ıssız çöllere savrulurum.
Kimi an, tahtından edilmiş yalnız sultan,
Sonsuz sızı sarar, tenimin yanlarını.
Tutsak düşmüş fikrim, karanlık odalarda,
Şarkılara tutunur, sızlayan bedenim.
Gizli isyandır asıl, yürüdüğüm sokak,
Sert sızıdır, topuğumdaki şu zonklama,
Ruhani kalkandır, kalbimdeki fırtına.
*
Asla boyun eğmem, haykırdı isyancımız,
Değiştirmem asla gerçeği, yanlışlarla.
Ovalar duracak, görkemiyle orada,
Al renkli güller açacak, dikenlerinden.
Beyaz karlar, sonsuza dek erimeyecek,
Bozmayacağım asla, tabiat sırrını.
Bahane bulmam, uydurulmuş yalanlara,
Taşıyacağım hüznü, yorgun sırtımda hep.
Kalın yünlü kürklerin, ılık köşesine,
Dolayacağım kollarıma, isyanları.
Türküleri, kavgaya çağırma vaktidir,
Vaktidir, ıslak taşlarda kılıç çekmenin.
*
Asla boyun eğmem, haykırdı isyancımız,
İri puntolarla, isyanı yazmalıyız.
Aklımdan silmeyeceğim, şehit sözünü,
Yalnız insanların, aç geçen ayazları.
İyiliğin rüyasını, hep hatırlayıp,
Kötülüğün dehşetini, saklayacağım.
Karalarım sayfaları, tükenesiye,
Kâfi huzur kaçmasın, mutlu yüzümüzden.
Kapılmayalım, dünyevi koşuşturmaya,
Cüzdanı boş sabiler, gülümseyene dek.
Akmasın kahrımız, umutlu yarınlara,
Toprak, tüm ülkelerce sınırsız kılınsın,
Mutluluk, ummanlarca harika bulunsun.
*
Sürgün edilmek, ödüldür cesur ruhlara,
Koparılan bağlar, güçlendirir kasları.
Taştan duvarlar, yıldıramaz inancımı,
Yanılgıya düşmem, satılmış mahkemede.
Bağımsızlık tohumu, yeşerir topraktan,
Güneşi avuçlarım, kara zindanlarda.
Kan revan halimle, yürüsem uçuruma,
Diz çökmem, zorbaların tahtları önünde.
Gerçeklik ateşiyle, yakarım yalanı,
Özgürlük şarkısıyla, inler dik tepeler.
Dışlanmışlık onurumdur, sonsuzluğa dek,
Boyunduruk kırılsın, zincirler dağılsın,
Aydınlık ufuklara, açılsın kapılar.