Kalbe dokunurken Şiiri - Zühre Türkeli

Kalbe dokunurken destur demek gerekir, Bir ömürlük yolda sırdaş olmak için. Sevgiyle örülen ağlara düşmek değil, Saygıyla yücelen bağlara yürümektir.

Aşk dediğin önce hürmet, sonra sabırdır, Yaralı ruhlara en şifalı tabirdir. Bir emanet gibi taşımalı sevdaları, Yürekten içeri sızan o sonsuz şiirdir.

Her adımda incelik, her sözde nezakettir, Gizli bahçelerde açan çiçekler gibi. Korkmadan, güvenle yeşeren umutlardı, En saf haliyle ruhu bürüyen duygulardır.

Aşk dediğin önce hürmet, sonra sabırdır, Yaralı ruhlara en şifalı tabirdir. Bir emanet gibi taşımalı sevdaları, Yürekten içeri sızan o sonsuz şiirdir.

Kalpten kalbe uzanan köprüler kurmaktır, Sessiz bir yemindir, derinden bir bakıştır. Kırıp dökmeden, incitmeden sevmek, Bir canın içinde nefes olup konaklamaktır.

Vefa rüzgarıyla savrulup gitmektir uzaklara, Bir damla gözyaşında bulmaktır huzuru. Zamanı durdurup o eşsiz anlara, Mühürlemek gibidir sevdanın nurunu.

---

Tarih: 7 Ocak 2026

Saat: 17:26