Kalanı Ağlatır... Şiiri - Döndü Dülger

İnsan en çok hatırladıklarıyla değil,
Unutamadıklarıyla sınanır.
Saçlara düşen akları yıllar değil,
Kalbe pranga olmuş bekleyişler çoğaltır.
Söylenmemiş sözler, tutulmamış yeminler,
Gideni değil kalanı ağlatır.
Gönülde ki dalgalar hâlâ durulmamışsa,
Bakışlarını hazan kuşatır.
Suskunluk dile kolay gelse de,
Yüreği bin parçaya ayırır.
Umudu uyanık tutmak kolay sanmayın,
Kalan ömrü acıyla aşındırır.
İnsan, takvim yaprakları eksildikçe değil;
İçinden eksilmeyenlerle yaşlanır...
Döndü Dülger