Dost bildiğim can evimi yıktı
Sözü baldı, içi zehir çıktı
Hak yolunda yürürken şaştı
Beni en çok dostlarım yaktı
Bir ben miyim yanan bu cihanda
Dünya denen köhne handa
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta