Ben burada gölgeni öperek yaşıyorum,
her gece. Söndürdüğün ışıkta,
sessizliğin sesi büyüyor.
Bu ev değil, bu artık anıların mahzenidir.
Oysa ben ölmeyi bile çoktan hak ettim, sen gideli.
Aynada yabancı bir yüz var, benimkine benzeyen.
Ne zaman güldüm, ne zaman unuttum, bilemiyorum.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta