Ben burada gölgeni öperek yaşıyorum,
her gece. Söndürdüğün ışıkta,
sessizliğin sesi büyüyor.
Bu ev değil, bu artık anıların mahzenidir.
Oysa ben ölmeyi bile çoktan hak ettim, sen gideli.
Aynada yabancı bir yüz var, benimkine benzeyen.
Ne zaman güldüm, ne zaman unuttum, bilemiyorum.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta